Είχαμε δώσει ραντεβού στο γνωστό μας μέρος μετά την δουλειά...
Ήρθαμε με τα αυτοκίνητά μας.
Βγήκα απο το δικό μου και μπηκα στο δικό Της...
...
Θεά όπως πάντα...
Απλή...
Όμορφη...
Τζινάκι...
Πουκαμισάκι...
Ξύλινα επιβλητικά πέδιλα με κόκκινα νύχια...
...
Ήταν υπέροχη όπως πάντα αλλά ...θλιμμένη...
Είχε ένα πρόβλημα και ήθελε την βοήθεια μου.
Την άκουσα με προσοχή.
Δυσκολευόμουν ομολογουμένως αλλά τα κατάφερα.
Αφού Την βοήθησα να το λύσουμε παρέα...
Έπρεπε να αποβάλω και όλη Της την ένταση...
Έτσι αφού Της έκανα ελαφρύ μασάζ στη βάση του λαιμού Της...
Βγήκα από το αυτοκίνητο και πήγα από την μεριά του οδηγού.
Άνοιξα την πόρτα...
Γονάτισα...
Της ζήτησα να βγάλει έξω τα πόδια Της...
Φυσικά μου είπε όχι.
Άρχισα να Την χαϊδεύω στις γάμπες Της.
Μου έλεγε να σταματήσω...
Δεν το έκανα.
Θύμωσε.
Μου άρεσε τόσο θυμωμένη.
Όχι περισσότερο...
Τράβηξα το πόδι Της έξω από το αυτοκίνητο...
Εκείνη έκανε ότι έπαιζε με το κινητό...
Το ακούμπησα πάνω μου...
Της έγλυφα τα δαχτυλάκια Της...
Μου έριξε μια με ένα βιβλίο στο κεφάλι...
Σταμάτησα.
Την κοίταξα.
Δεν με κοιτούσε.
Δεν ήθελε...
Άρχισα να Της φιλάω τα πόδια μαζί με τα παπουτσάκια Της...
Είχα ξεφύγει...
Έβγαλα τα παπουτσάκια Της και τα ακούμπησα ευλαβικά μέσα στο αυτοκίνητο...
Της έκανα μασάζ στα πόδια Της...
Της άρεσε...
Μετά Της έβαλα πάλι τα παπουτσάκια Της και τα έβαλα πάνω μου να με πατήσει...
Δεν το ήθελε και τα μάζεψε.
Την παρακάλεσα και έτσι μάζεψε μόνο το ένα και με το άλλο με πατούσε στο στήθος
Ωραίος πόνος...
Γλυκός πόνος...
Χάιδευα το πόδι που με πόναγε...
Χάιδευα το πόδι που με αγάπαγε...
Το πόδι Της...
"Τελείωσε μικρέ." Μου είπε κοφτά και με αυστηρή φωνή.
Μαζεύτηκε.
Σηκώθηκα.
"Φεύγω" μου είπε και έβαλε μπροστά.
Και έφυγε...
Μπήκα στο αυτοκίνητό μου να φύγω και εγώ.
Μπερδεμένος όπως πάντα.
Λίγο πριν ξεκινήσω...
Ξαναέρχεται και σταματά δίπλα μου με το αυτοκίνητό Της...
Βγαίνω έξω...
Ανοίγει το παράθυρο και με καρφώνει στα μάτια.
Μου κάνει νόημα να την φιλήσω.
"Είσαι απίθανος μικρέ μου" και φεύγει αργά.
"Ευχαριστώ Κυρία μου" Της φωνάζω.
Πατάει φρένο. Σταματάει.
Βγάζει το χέρι Της από το παράθυρο.
Το κουνά σα να με ρωτάει 'τι είπες;'
"Ευχαριστώ ωραιοτάτη μου Δεσποινίς" Φωνάζω αυτή την φορά.
Κάνει άλλη μία κίνηση του χεριού Της σα να μου '''Ετσι μπράβο!'
Και έφυγε...
Και εγώ με ένα χαμόγελο μέχρι τ΄αυτιά ξεκίνησα πήρα τον δρόμο μου...
